بسمک یاقاصم الجبارین

امروز اولین بار بود که به همراه پسرم ابوالفضل به دسته های عاشورا راه پیداکردم .دسته کوچیک بود وتقریبا همه همدیگه رو می شناختن .اما من خیلیها رو نمی شناختم ودیگران نیز منو ......

تنها بودم تا نیمه راه اومدم ووقتی وارد کوچه های اصلی شدم .کم کم آشناها جلو می اومدن وبعد از سلام اولین سوال همه ابوالفضل بود ومن اونو که یه پیشونی بند سبز"یاابالفضل العباس " به سرش بسته بود نشون می دادم .انگار بااون لباس مشکی واین پیشونی بند ،زیباتر از همیشه به نظر می اومد

آشناها می گرفتن می بوسیدنش ودیگران هم به همدیگه نشون می دادن و زیر لب  یا علنی چیزهائی می گفتن که تا تهش رو می تونستم بخونم ..

همه از اینکه اونو سالم تو دسته عزاداری می دیدن خوشحال بودن وبلا استثنا برای شفای کاملش دعا می کردن ....این رو از اشک گوشه چشماشون ،از بلندکردن سرشون به آسمون ،میفهمیدم حتی اگه نمی شنیدم .اما می دونستم که همه دعاش می کنن اما من فکرم ذهنم فقط به یه جا بود

الان هم از شام غریبان آقا برگشتیم وقتی میدیدم بچه ها در امنیت کامل، شمع دردست،فارغ از هر غم وغصه ای، داشتن با اطفال اسیر کربلا همدردی میکردن ،وقتی وارد گلزار شهدا شدیم وصدای محزون مداح رو شنیدم که میخوند"کجائید ای شهیدان خدائی..................."

نتونستم جلوی بغض شکسته م رو بگیرم واشکهام با فکرم همسوشد وهردو پرکشیدن تا               

 غـــــــــزه

آیا کسی هست برای شفای بچه های مریض ومعلول اونجا دعاکنه ؟

آیا کسی هست به یاد خاموشی محض اونجا ،شمع روشن کنه ؟

آیاکسی هست برای شهدای اونا نوحه بخونه ؟

آیا کسی هست دست نوازش به سربچه های یتیم وخونه خراب اونها بکشه؟

آیا کسی هست که بر شمر وابن سعد ویزید زمانه هزاران بارلعنت بفرسته؟

آیا کسی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا میشه روزی آقا بیاد وبپرسه آیا کسی هست؟

  ****هـــل  مــــن   ناصـــــــر  ینصـــــــــرنی****                  

                                                                                                                            یاعلی