موندم به کی رای بدم ؟

 خب :

۱-آقای میرحسین موسوی" چون سید هستند ،یار امام بودند ،نخستوزیر رهبرم بودندو........

۲-اقای کروبی:جون قراره به هر نفر ۷۰هزارتومان بدهند و کلی خوش بحالمون میشه

۳-آقای رضائی:چون یه روزی فرمانده سپاه بودند وموفقیتهائی  هم داشتند ومهمتراینکه قراره دولت "سایه" تشکیل بدن که هم اسم منه خب منم تعصب دارم رو اسمم 

همه اینا میتونه باشه اگه عوامانه نگاه کنم امانگاه اصلی من این نیست من فقط به ولایت نگاه میکنم

چون خودشون فرمودن

" كسي را برگزينيد كه درد كشور را بفهمد، درد مردم را بداند و از درد مردم احساس درد كند، با مردم يگانه و صميمي باشد، ساده زيست باشد و خود و خانواده و نزديكانش از فساد و اشرافي گري و اسراف دور باشند ."

لبخنــد رضـایت "ولـــــــــی" می خواهیم

پیش صف دشمنان ،" یلی" می خواهیم

                                                     اصرار به "احمــــدی نــژاد" است ، چـــرا؟

                                                     چون "مالک اشتر" علی ، می خواهیم

چندروز دیگه بازهم 11 خرداد میاد ومن یک برگ از دفتر زندگیم ورق میخوره واینبار وارد یه دوره جدید از زندگی میشم که طبق نظریه روانشناسا دهه عقلانیت و منطق هستش

سال قبل رو چنین روزی در بیمارستان وآماده شدن برای رفتن به ICU بودم ویکی از بدترین وتلخترین روزهای زندگیم رو گذروندم که خاطره ش رو هیچ وقت فراموش نمی کنم واما ........

               برام دعاکنید

                           یاعلی    

خوب وبد ، زیبا و زشت، سالی گذشت

عطــــر نوروز است ، اندر باغ و دشــــت

 "ســـایه "، مهـمان گل زهـــــــرا شوی

کاش در"هشت هشت، هشتاد و هشت"

اینهم اولین ابیاتی که در آستانه سال جدید  به ذهنم اومد وتقدیم به همه مریدان وعاشقان حضرت رضا(ع)  

اینم چندتا عکس جدید از پسرم ابوالفضل که تازه شروع به راه افتادن کرده والحمدلله من رو به زندگی امیدوارترساخته

                                     اینم یه عکس دیگه

                                  این هم دوتا عکس از شیطونیهاش

بسمک یاقاصم الجبارین

امروز اولین بار بود که به همراه پسرم ابوالفضل به دسته های عاشورا راه پیداکردم .دسته کوچیک بود وتقریبا همه همدیگه رو می شناختن .اما من خیلیها رو نمی شناختم ودیگران نیز منو ......

تنها بودم تا نیمه راه اومدم ووقتی وارد کوچه های اصلی شدم .کم کم آشناها جلو می اومدن وبعد از سلام اولین سوال همه ابوالفضل بود ومن اونو که یه پیشونی بند سبز"یاابالفضل العباس " به سرش بسته بود نشون می دادم .انگار بااون لباس مشکی واین پیشونی بند ،زیباتر از همیشه به نظر می اومد

آشناها می گرفتن می بوسیدنش ودیگران هم به همدیگه نشون می دادن و زیر لب  یا علنی چیزهائی می گفتن که تا تهش رو می تونستم بخونم ..

همه از اینکه اونو سالم تو دسته عزاداری می دیدن خوشحال بودن وبلا استثنا برای شفای کاملش دعا می کردن ....این رو از اشک گوشه چشماشون ،از بلندکردن سرشون به آسمون ،میفهمیدم حتی اگه نمی شنیدم .اما می دونستم که همه دعاش می کنن اما من فکرم ذهنم فقط به یه جا بود

الان هم از شام غریبان آقا برگشتیم وقتی میدیدم بچه ها در امنیت کامل، شمع دردست،فارغ از هر غم وغصه ای، داشتن با اطفال اسیر کربلا همدردی میکردن ،وقتی وارد گلزار شهدا شدیم وصدای محزون مداح رو شنیدم که میخوند"کجائید ای شهیدان خدائی..................."

نتونستم جلوی بغض شکسته م رو بگیرم واشکهام با فکرم همسوشد وهردو پرکشیدن تا               

 غـــــــــزه

آیا کسی هست برای شفای بچه های مریض ومعلول اونجا دعاکنه ؟

آیا کسی هست به یاد خاموشی محض اونجا ،شمع روشن کنه ؟

آیاکسی هست برای شهدای اونا نوحه بخونه ؟

آیا کسی هست دست نوازش به سربچه های یتیم وخونه خراب اونها بکشه؟

آیا کسی هست که بر شمر وابن سعد ویزید زمانه هزاران بارلعنت بفرسته؟

آیا کسی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا میشه روزی آقا بیاد وبپرسه آیا کسی هست؟

  ****هـــل  مــــن   ناصـــــــر  ینصـــــــــرنی****                  

                                                                                                                            یاعلی